Spodziectwo: niewspółosiowość otwarcia cewki moczowej

Spodziectwo: niewspółosiowość otwarcia cewki moczowej

Zrzeczenie się

Jeśli masz jakiekolwiek pytania lub wątpliwości medyczne, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Artykuły w Health Guide są poparte recenzowanymi badaniami i informacjami pochodzącymi od towarzystw medycznych i agencji rządowych. Nie zastępują jednak profesjonalnej porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Spodziectwo jest stanem wrodzonym , zwykle obejmujący co najmniej jedną z trzech nieprawidłowości prącia. Po pierwsze, ujście cewki moczowej nie pojawia się we właściwym miejscu na czubku prącia. To otwarcie, znane medycznie jako trasa , może wystąpić w dowolnym miejscu od podstawy żołędzi (głowy) do krocza (van der Horst, 2017).

Drugą anomalią jest brzuszna (w dół) krzywizna główki prącia, zwana a chorde . Trzeci to nieprawidłowy napletek, z brakiem pokrycia na spodzie i nadmiarem na górze, co nadaje żołędziom wygląd zakapturzony. Te dwa ostatnie warunki mogą nie zawsze być zauważalne lub nawet obecne (van der Horst, 2017). Kiedy te ostatnie stany występują bez przemieszczenia przewodu, czasami nazywa się to spodziectwo spodziectwo sinusoidalne , co mylnie przekłada się na spodziectwo bez spodziectwa.

Narządy

  • Spodziectwo to wrodzona niepełnosprawność, w której ujście cewki moczowej nie występuje jak zwykle na końcu prącia.
  • Ciężkie przypadki spodziectwa mogą prowadzić do powikłań lub być oznakami innych stanów.
  • Łagodne przypadki mogą nie wymagać leczenia.

Spodziectwo jest drugą najczęstszą chorobą wrodzoną u mężczyzn po wnętrostwie (niezstąpione jądra). Spodziectwo zwykle występuje samoistnie. Jednak badania wykazały, że od 8 do 10% chłopców urodzonych ze spodziectwem mieć również co najmniej jedno niezstąpione jądro . W przypadku osób z proksymalnym spodziectwem liczba ta może sięgać nawet 32% (Kraft, 2011).



Spodziectwo dzieli się na trzy kategorie .



  • Spodziectwo dystalne jest wtedy, gdy ujście pojawia się na żołędzi lub koronie, tuż poniżej miejsca, w którym zwykle występuje. Stanowią one ponad połowę wszystkich zdiagnozowanych przypadków.
  • Spodziectwo środkowego wału ma miejsce, gdy pojawia się na trzonie prącia.
  • Spodziectwo proksymalne ma miejsce, gdy ujście cewki moczowej znajduje się na mosznie lub w kroczu (Donaire, 2020). Te trzy typy są również znane jako przednie, środkowe i tylne.

Dzieci ze spodziectwem proksymalnym mają większą szansę na inne zaburzenia rozwoju płci. Obejmują one cechy interpłciowe i mogą być spowodowane nieprawidłowościami chromosomalnymi.

W zależności od nasilenia spodziectwo może powodować problemy z moczem lub problemy seksualne, jeśli nie jest leczone. Mogą wystąpić trudności z oddawaniem moczu podczas wstawania lub strumień moczu może się rozpryskiwać. Kąt struny może powodować bolesne erekcje lub niemożność wytrysku.

Przyczyny spodziectwa

Spodziectwo jest stosunkowo powszechne, chociaż dane dotyczące jego rozpowszechnienia mogą czasami być sprzeczne. Ogólnie, badania sugerują, że może występować częściej w Ameryce Północnej niż w innych regionach, dotykając około 1 na 250 dzieci urodzonych z penisami (Donair, 2020).



Spodziectwo nie ma jednej konkretnej przyczyny. Obie rolę mogą odgrywać czynniki genetyczne i środowiskowe . Badania szacują, że w każdym przypadku spodziectwa istnieje 7% szans, że krewny pierwszego, drugiego lub trzeciego stopnia również go ma. W wielu przypadkach jednak konkretna przyczyna nie jest zidentyfikowana (van der Zanden, 2012).

Reklama

Uzyskaj 15 USD zniżki na pierwsze zamówienie leczenia ED

Prawdziwy, licencjonowany w USA pracownik służby zdrowia sprawdzi Twoje informacje i skontaktuje się z Tobą w ciągu 24 godzin.

Ucz się więcej

Inne stany, takie jak niska waga urodzeniowa, zostały powiązane z wyższym ryzykiem spodziectwa. Badania wykazały, że kilka zaburzeń i stanów matek może również przyczynić się do tego. Te czynniki obejmują (van der Zanden, 2012):

  • Niewydolność łożyska
  • Nadciśnienie
  • Stan przedrzucawkowy
  • Docytoplazmatyczna iniekcja plemnika (ICSI)
  • Zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP)
  • Wysokie matczyne BMI
  • Ciąże mnogie (bliźniaki lub więcej)
  • Stosowanie leków przeciwpadaczkowych

Narażenie na lek dietylostilbestrolu (DES) podczas ciąży jest uważany za czynnik ryzyka , ale ten lek nie był przepisywany kobietom w ciąży od wczesnych lat 70-tych. Mogło to mieć wpływ na niektórych mężczyzn ze spodziectwem urodzonych w 1972 roku lub wcześniej. Jako możliwe przyczyny zaproponowano również wiele chemikaliów dietetycznych i środowiskowych, ale badania nad nimi przyniosły mieszane wyniki (van der Zanden, 2012).

Diagnozowanie spodziectwa

W większości przypadków spodziectwo diagnozuje się przy urodzeniu. Czasami jest to widoczne z obfitości napletka grzbietowego (górny napletek) i braku napletka brzusznego (dolnego). W przypadkach, gdy napletek wygląda normalnie, spodziectwo nie można znaleźć aż do obrzezania . Jeśli zostanie stwierdzone przed lub w trakcie obrzezania, niektórzy świadczeniodawcy mogą zalecić opóźnienie zabiegu. Urolog może następnie zbadać noworodka przed kontynuowaniem (Kraft, 2011).

Leczenie

Można wykonać operację spodziectwa w celu poprawy funkcji moczowych i seksualnych. Ulepszenia zawierać (Anand, 2020):

jak naturalnie zwiększyć długość i obwód prącia
  • Eliminacja rozproszonego strumienia moczu
  • Umożliwienie pacjentowi siusiu w pozycji stojącej
  • Łagodzenie problemów seksualnych od skrzywienia
  • Umożliwienie nasienia lepszego wnikania do pochwy podczas stosunku inter
  • Normalizacja wyglądu narządów płciowych

W łagodnych przypadkach, w których otwór występuje w żołędzi, operacja może nie być konieczna. Jednak trudności seksualne mogą zostać wykryte dopiero w późniejszym życiu po rozpoczęciu erekcji.

W przypadku stwierdzenia u noworodków American Academy of Pediatrics zaleca podjęcie w razie potrzeby naprawy spodziectwa, w wieku od sześciu do dwunastu miesięcy . Minimalizuje to szanse na uraz psychiczny lub fizyczny (Kraft, 2011). Świadomość narządów płciowych zaczyna się dopiero w wieku około osiemnastu miesięcy, a badania wykazały, że nastolatki, które przeszły operację wcześniej niż pamiętały, miały więcej pozytywnych obrazów ciała niż ci, którzy przeszli operację później (Anand, 2020).

Chirurgiczna naprawa ciężkiego spodziectwa może składać się z wielu etapów. Te zawierać (W roku 2020:

  • Ortoplastyka, usunięcie struny i wyprostowanie prącia
  • Uretroplastyka, czyli odbudowa cewki moczowej do prawidłowego otwarcia
  • Plastyka żołędzi, w celu skorygowania kształtu główki prącia.

Po zabiegu konieczna jest regularna kontrola, zarówno w perspektywie krótko-, jak i długoterminowej. Powikłania pooperacyjne może zawierać (Klucze, 2017):

  • Zwężenie mięsa
  • Zwężenie cewki moczowej
  • Rozszczepienie żołędzi
  • Infekcje
  • Dryblowanie
  • Wzrost włosów w cewce moczowej
  • Tagi skórne, cysty lub inne problemy kosmetyczne
  • Zaburzenie erekcji
  • Balanitis xerotica obliterans (BXO), zapalenie okolicy żołędzi

Mogą również powrócić objawy. Nawracające skrzywienie prącia odnotowano po okresie dojrzewania. Może rozwinąć się przetoka, w której cewka moczowa wychodzi ze skóry zamiast przewodu pokarmowego. Wyniki dla dorosłych po operacji spodziectwa są jednak bardzo dobre, z jednym wynikiem badania 95% wskaźnik sukcesu . Jednak niektórzy pacjenci, szczególnie ci, którzy mają wtórne naprawy, wymagali wielu operacji (AlTaweel, 2017).

Bibliografia

  1. AlTaweel, WM i Seyam, RM (2017). Naprawa spodziectwa w wieku dorosłym: Seria przypadków. Roczniki urologiczne, 9(4), 366-371. doi: 10.4103/UA.UA_54_17 Pobrane z https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29118541/
  2. Anand, S. i Lotfollahzadeh, S. (2020). Rekonstrukcja spodziectwa moczowo-płciowego. W StatPearls. Wydawnictwo StatPearls. Pobrano z https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33232077/
  3. Donaire, A.E. i Mendez, MD (2020). Spodziectwo. W StatPearls. Wydawnictwo StatPearls. Pobrano z https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29489236/
  4. Keys, MA i Dave, S. (2017). Aktualne leczenie spodziectwa: diagnoza, leczenie chirurgiczne i długoterminowe wyniki skoncentrowane na pacjencie. Dziennik Kanadyjskiego Towarzystwa Urologicznego = Journal De l’Association Des Urologues Du Canada, 11(1-2Suppl1), S48–S53. doi: 10.5489/cuaj.4386 Pobrane z https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28265319/
  5. Kraft, KH, Shukla, AR i Canning, DA (2011). Spodziectwo proksymalne. Dziennik Naukowy, 11, 894–906. doi: 10.1100/tsw.2011.76 Pobrane z https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21516286/
  6. van der Horst, HJR i de Wall, LL (2017). Spodziectwo, wszystko, co trzeba wiedzieć. European Journal of Pediatrics, 176(4), 435-441. doi: 10.1007/s00431-017-2864-5 Pobrano z https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/28190103/
  7. van der Zanden, L.F.M., van Rooij, I.a. L.M., Feitz, W.F.J., Franke, B., Knoers, N.V.a. M. i Roeleveld, N. (2012). Etiologia spodziectwa: systematyczny przegląd genów i środowiska. Aktualizacja reprodukcji człowieka, 18 (3), 260-283. doi: 10.1093/humupd/dms002 Pobrane z https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22371315/
Zobacz więcej