Przyczyny, leczenie i zapobieganie migotaniu przedsionków lub AFib

Przyczyny, leczenie i zapobieganie migotaniu przedsionków lub AFib

Zrzeczenie się

Jeśli masz jakiekolwiek pytania lub wątpliwości medyczne, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Artykuły w Health Guide są poparte recenzowanymi badaniami i informacjami pochodzącymi od towarzystw medycznych i agencji rządowych. Nie zastępują jednak profesjonalnej porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Migotanie przedsionków (zwane również AFib lub AF) to szybkie, nieregularne bicie serca; czasami opisuje się go jako drżenie lub trzepotanie serca. Migotanie przedsionków to najczęstsza arytmia serca i zazwyczaj powoduje zbyt szybkie bicie serca i/lub nieregularny rytm (CDC, 2019). Amerykańskie Stowarzyszenie Kardiologiczne (AHA) Szacuje, że ponad 2,7 miliona Amerykanów cierpi na migotanie przedsionków, a liczba osób z tym schorzeniem wzrasta wraz z wiekiem (AHA, 2016). Według Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) około 2% osób w wieku poniżej 65 lat cierpi na migotanie przedsionków, w przeciwieństwie do około 9% osób w wieku 65 lat lub starszych (CDC, 2019).

Zazwyczaj serce bije w regularnym rytmie, umożliwiając przedsionkom (górnym komorom serca) pompowanie krwi do komór (dolnych komór serca), a następnie do organizmu. Jednak w migotaniu przedsionków przedsionki serca biją znacznie szybciej iw innym rytmie niż komory. Częstość akcji serca w migotaniu przedsionków może wynosić od 100 do 175 uderzeń na minutę; średnie tętno wynosi zwykle 60–100 uderzeń na minutę. To szybkie tętno zapobiega wypełnieniu komór krwią, a następnie mniej krwi jest pompowane do reszty ciała. Krew gromadzi się w przedsionkach, ponieważ drżą, a nie całkowicie wciskają całą krew do komór, co prowadzi do zakrzepów krwi i innych problemów, takich jak udary.

Istnieją cztery różne rodzaje migotania przedsionków:

Narządy

  • Migotanie przedsionków jest najczęstszą arytmią serca, dotykającą ponad 2,7 miliona osób w USA.
  • Migotanie przedsionków występuje częściej u osób w wieku powyżej 65 lat.
  • Powikłania migotania przedsionków obejmują udar, niewydolność serca i zawał serca.
  • Leczenie migotania przedsionków obejmuje zapobieganie udarom oraz kontrolowanie częstości i/lub rytmu serca za pomocą leków lub procedur.
  • Napadowe migotanie przedsionków: Ten rodzaj migotania przedsionków występuje tylko sporadycznie; Twoje objawy pojawiają się i znikają, trwając od kilku minut do dnia lub nawet tygodnia. Niektórzy ludzie potrzebują leczenia, podczas gdy inni stwierdzają, że ich objawy same się poprawiają. Możesz mieć wiele epizodów tego krótkiego wydarzenia (paroksyzm).
  • Uporczywe migotanie przedsionków: w tym stanie migotanie przedsionków trwa dłużej niż tydzień. Większość ludzi w końcu potrzebuje leczenia, aby przywrócić normalny rytm serca.
  • Długotrwałe uporczywe migotanie przedsionków: W tego typu migotaniu przedsionków nieprawidłowy rytm utrzymuje się przez ponad rok i nie ustępuje.
  • Trwałe migotanie przedsionków: Jak sama nazwa wskazuje, ten rodzaj migotania przedsionków nie ulega poprawie po wielu cyklach leczenia, a migotanie przedsionków trwa przez resztę życia.

Czynniki ryzyka migotania przedsionków

Czynniki ryzyka migotania przedsionków obejmują:

dlaczego zawsze budzę się z erekcją
  • Starszy wiek: Wraz z wiekiem istnieje większe ryzyko migotania przedsionków, szczególnie po 65 roku życia.
  • Wysokie ciśnienie krwi: Niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi zwiększa ryzyko migotania przedsionków. Uważa się, że ten czynnik ryzyka przyczynia się do: 14-22% przypadków migotania przedsionków (Mozaffarian, 2015).
  • Rasa/pochodzenie etniczne: Migotanie przedsionków jest częstsze wśród białych ludzi w Stanach Zjednoczonych.
  • Palenie: Ryzyko migotania przedsionków wydaje się tym większe, im dłużej palisz i maleje, jeśli rzucisz palenie.
  • Choroba serca: Jeśli masz chorobę serca, taką jak choroba wieńcowa, problemy z zastawkami serca, zastoinowa niewydolność serca, wrodzona wada serca, zapalenie serca, przebyty zawał serca lub operacja serca lub powiększone serce (kardiomiopatia) – jesteś na większe ryzyko rozwoju migotania przedsionków.
  • Otyłość: Osoby otyłe są bardziej narażone na rozwój migotania przedsionków.
  • Alkohol i narkotyki: Picie alkoholu, zwłaszcza upijanie się (wypicie pięciu drinków w ciągu dwóch godzin w przypadku mężczyzn lub czterech drinków w przypadku kobiet), zwiększa ryzyko migotania przedsionków. Ponadto niektóre nielegalne narkotyki, takie jak kokaina, mogą wywołać migotanie przedsionków.
  • Historia rodziny: Twoje szanse na migotanie przedsionków są większe, jeśli masz rodzinę, która również cierpi na to schorzenie.
  • Inne przewlekłe problemy zdrowotne: Inne schorzenia, które narażają Cię na ryzyko rozwoju migotania przedsionków, obejmują chorobę tarczycy, cukrzycę, bezdech senny i przewlekłą chorobę płuc.

Reklama

Ponad 500 leków generycznych, każdy 5 USD miesięcznie

Przejdź do Ro Pharmacy, aby zrealizować swoje recepty za jedyne 5 USD miesięcznie (bez ubezpieczenia).

Ucz się więcej

Oznaki i objawy migotania przedsionków

Czasami osoby z migotaniem przedsionków nie mają żadnych objawów i nie są świadome, że coś jest nie tak z ich sercem; w takich przypadkach stan jest zwykle diagnozowany przez lekarza podczas badania fizykalnego. Inne osoby mogą mieć łagodne do ciężkich objawy, w tym:

  • Drżenie, wyścigi, nieregularne bicie serca (palpitacje)
  • Zmęczenie
  • Zawroty głowy lub oszołomienie
  • Duszność
  • Słabość
  • Trudności w wykonywaniu ćwiczeń z powodu zmęczenia
  • Ból lub ucisk w klatce piersiowej
  • Zasłabnięcie lub utrata przytomności

Powikłania migotania przedsionków

Chociaż bicie serca nieregularnie lub znacznie szybciej niż zwykle nie jest przyjemnym odczuciem, to powikłania migotania przedsionków są niebezpieczne dla zdrowia: obejmują udary i niewydolność serca.
Kiedy przedsionki drżą, a nie całkowicie otwierają się i wciskają całą krew do komór, krew staje w miejscu i gromadzi się, prowadząc do zakrzepów krwi. Te skrzepy krwi mogą następnie przedostać się do serca lub mózgu, powodując zawały serca i udary. Osoby z migotaniem przedsionków mają cztery do pięciu razy wyższe ryzyko udaru mózgu w porównaniu do osób bez migotania przedsionków (CDC, 2019). Badania kliniczne pokazują, że migotanie przedsionków powoduje 15–20% wszystkich udarów niedokrwiennych , które są specyficznym rodzajem udaru spowodowanego zakrzepami krwi w mózgu (Mozaffarian, 2015).
Ze względu na potencjał tworzenia się skrzepów krwi ataki serca są również potencjalną zdrowotną konsekwencją migotania przedsionków. Zamiast trafiać do mózgu, skrzepy krwi mogą przemieszczać się wzdłuż naczyń krwionośnych, które odżywiają i odżywiają serce; zakrzep w tych naczyniach prowadzi do uszkodzenia samej tkanki serca, zwanego niedokrwieniem mięśnia sercowego lub zawałem serca. Ryzyko zawału serca z powodu migotania przedsionków wynosi najwyższy w pierwszym roku od rozpoznania , zwłaszcza wśród kobiet i Afroamerykanów (NIH, b.d.)

Innym powikłaniem migotania przedsionków jest niewydolność serca, stan, w którym serce nie pompuje wystarczającej ilości krwi do płuc i ciała; AFib może również pogorszyć istniejącą niewydolność serca. Jeśli serce nie może skutecznie pompować krwi do organizmu, krew może wrócić do żył, w tym do płuc. Prowadzi to do gromadzenia się płynu w płucach i powoduje zmęczenie i trudności w oddychaniu; płyn może również gromadzić się w stopach, kostkach i nogach.

Jak zdiagnozować migotanie przedsionków?

Podobnie jak w przypadku wielu innych schorzeń, diagnoza migotania przedsionków rozpoczyna się od badania fizykalnego. Twój lekarz sprawdzi twoje serce, aby upewnić się, że rytm i rytm są regularne, a także zbada twoje płuca i nogi pod kątem nagromadzenia płynów. Jeśli istnieją jakiekolwiek obawy, istnieją dodatkowe testy, które mogą dostarczyć Twojemu lekarzowi więcej informacji na temat zdrowia Twojego serca:

średni rozmiar penisa dla 16-latków
  • Elektrokardiogram (EKG lub EKG): EKG analizują sygnały elektryczne serca i są standardowym narzędziem do diagnozowania migotania przedsionków.
  • Monitory holterowskie lub monitory zdarzeń: są to przenośne EKG, które mogą mierzyć aktywność elektryczną serca przez dłuższy czas; daje to Twojemu usługodawcy lepszy wgląd w funkcjonowanie Twojego serca podczas codziennych czynności.
  • Echokardiogram: Echokardiogramy wykorzystują fale dźwiękowe do tworzenia obrazu serca i wizualizacji przepływu krwi przez różne komory. Może dostarczyć informacji o tym, jak dobrze serce pompuje krew i czy występuje jakiekolwiek gromadzenie się krwi lub skrzepów. Istnieją dwa różne rodzaje badań: echokardiogram przezklatkowy (TTE) i echokardiogram przezprzełykowy (TEE). W TTE instrument wytwarzający fale dźwiękowe (przetwornik) jest umieszczony na klatce piersiowej. Podczas TEE przetwornik jest przymocowany do elastycznej rurki i jest prowadzony w dół przełyku (gardła).
  • Badania krwi: Korzystając z tych testów, Twój lekarz może szukać problemów z tarczycą lub innych stanów, które mogą prowadzić do migotania przedsionków.
  • Test wysiłkowy: Możesz zostać poproszony o ćwiczenia (lub podanie leków przyspieszających bicie serca w celu symulacji ćwiczeń), podczas gdy wykonywane są zdjęcia twojego serca, aby zobaczyć, jak działa twoje serce pod wpływem stresu.
  • Rentgen klatki piersiowej: zdjęcie klatki piersiowej jest robione za pomocą promieni rentgenowskich, aby spojrzeć na serce i płuca; może również dostarczać informacji o stanach innych niż migotanie przedsionków, które mogą powodować objawy.

Leczenie migotania przedsionków

Cele leczenia migotania przedsionków koncentrują się na zapobieganiu udarom i, w wielu przypadkach, przywróceniu normalnego tętna i rytmu.

Strategia zapobiegania udarom obejmuje kilka różnych ścieżek leczenia. Pierwszym z nich jest przyjęcie zdrowego dla serca stylu życia, w tym:

  • Stosowanie diety ubogiej w sód i tłuszcze nasycone oraz bogatej w owoce i warzywa
  • Utrzymanie zdrowej wagi; otyłość jest czynnikiem ryzyka migotania przedsionków wraz z innymi postaciami chorób serca
  • Radzenie sobie ze stresem
  • Ćwiczenia kilka razy w tygodniu
  • Rzucanie palenia
  • Poszukiwanie pomocy w przypadku uzależnienia od alkoholu lub narkotyków
  • Unikanie używek, takich jak kofeina, które mogą zwiększyć tętno

Innym sposobem zapobiegania udarom są antykoagulanty (rozrzedzacze krwi). Jeśli masz migotanie przedsionków niskiego ryzyka, Twój lekarz może zalecić codzienne przyjmowanie aspiryny. Jednak większość ludzi potrzebuje silniejszych antykoagulantów, aby zapobiec krzepnięciu krwi podczas epizodów migotania przedsionków i zapobiec udarom. Powszechnie stosowane antykoagulanty obejmują:

  • Warfaryna (nazwa handlowa Coumadin)
  • Apiksaban (marka Eliquis)
  • Dabigatran (marka Pradaxa)
  • Enoksaparyna (nazwa handlowa Lovenox)
  • Riwaroksaban (nazwa marki Xarelto)

Leki te sprawiają, że krew jest mniej podatna na krzepnięcie, co zmniejsza ryzyko udaru, ale także zwiększa ryzyko krwawienia. Pamiętaj, aby porozmawiać z lekarzem i stosować wszystkie leki zgodnie z zaleceniami.

Oprócz zapobiegania udarom, inne pytanie dotyczące leczenia, które należy omówić z lekarzem, dotyczy tego, czy konieczne jest kontrolowanie tętna lub rytmu serca (lub obu). Przywrócenie tętna do normalnego zakresu jest ważne, ponieważ daje to wystarczającą ilość czasu na pełne wypełnienie komór krwią. Nadal możesz mieć nieprawidłowy rytm serca, ale możesz czuć się lepiej i mieć mniej objawów z wolniejszym tętnem. Istnieje kilka rodzajów leków, które lekarz może przepisać w celu leczenia szybkiego tętna związanego z migotaniem przedsionków:

czy brak witaminy d powoduje zmęczenie?
  • Beta-blokery: Przykładami są metoprolol i atenolol; skutki uboczne obejmują niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie)
  • Blokery kanału wapniowego: Przykładami są werapamil i diltiazem
  • Digoksyna: ten lek może kontrolować częstość akcji serca, ale może prowadzić do innych arytmii, więc musi być używane z ostrożnością i nie jest odpowiedni dla wszystkich (Lopes, 2018).

Twój lekarz może próbować zresetować twój rytm serca do normalnego rytmu (zwanego również normalnym rytmem zatokowym); proces ten nazywa się kardiowersją i można go przeprowadzić na dwa sposoby:

  • Kardiowersja z lekami: Otrzymujesz leki zwane antyarytmikami, które pomagają przywrócić normalny rytm serca
  • Kardiowersja elektryczna: Jest to krótka procedura, podczas której do serca dostarczany jest krótkotrwały, niskoenergetyczny porażenie prądem poprzez łatki (elektrody) na klatce piersiowej. Dostajesz środek uspokajający, aby nie poczuć porażenia prądem. Porażenie prądem pozwala na powrót aktywności elektrycznej serca do normalnego rytmu zatokowego

Oba rodzaje kardiowersji są wykonywane w szpitalu, dzięki czemu czynność serca może być monitorowana przez cały czas. Możesz otrzymać antykoagulanty na kilka dni lub tygodni przed kardiowersją, aby zapobiec powstawaniu zakrzepów krwi w sercu.

U niektórych osób leki i kardiowersja nie wystarczają do kontrolowania migotania przedsionków; takie przypadki mogą wymagać zabiegu chirurgicznego. Jedną z możliwości jest wstawienie rozrusznika. Rozrusznik serca to małe urządzenie elektryczne wszczepiane do organizmu i regulujące bicie serca. Wszczepia się go pod skórę przewodami, które przemieszczają się do serca, aby kontrolować tempo i rytm. Kiedy wyczuje, że bicie serca jest zbyt szybkie lub zbyt wolne, wysyła impuls elektryczny do serca, aby przywrócić normalne tempo i rytm. Inna procedura chirurgiczna, zwana ablacją, zabija tkankę serca, która powoduje nieprawidłowe sygnały elektryczne, umożliwiając ponowne bicie serca w normalnym rytmie. Ablację można wykonać przez cewnik lub operację na otwartym sercu.

  • Podczas ablacji cewnikowej cienka rurka jest wprowadzana do naczynia krwionośnego w pachwinie i wprowadzana do serca. W sercu końcówka cewnika może wykorzystywać ekstremalne ciepło lub zimno, aby zniszczyć obszary serca, wytwarzając nieprawidłowe sygnały elektryczne i powodując szybkie, nieregularne bicie serca. Powstająca w ten sposób tkanka bliznowata może również zachęcać do regularności impulsów elektrycznych w sercu.
  • Czasami potrzebna jest ablacja węzła przedsionkowo-komorowego (AV). W tej procedurze cewnik służy do niszczenia grupy specjalnych komórek, zwanych węzłem AV, które znajdują się między przedsionkami a komorami i są odpowiedzialne za komunikację elektryczną między nimi. Następnie przedsionki nadal będą drżeć i bić nienormalnie, ale sygnał nie dotrze do komór. Rozrusznik serca jest wszczepiany do komór, aby kontrolować tempo bicia serca.
  • Wreszcie, podczas ablacji chirurgicznej, chirurg wykonuje operację na otwartym sercu i przecina nieprawidłową tkankę serca, tworząc blizny, które zakłócają nieregularne impulsy elektryczne; to pozwala sercu powrócić do normalnego rytmu. Ta procedura nazywana jest procedurą labiryntu i może być łączona z innymi procedurami serca, takimi jak wymiana zastawek, lub może być wykonywana samodzielnie.

Jak zapobiegać migotaniu przedsionków?

Najlepszym sposobem zapobiegania wystąpieniu migotania przedsionków jest prowadzenie zdrowego trybu życia, który obejmuje:

  • Stosowanie diety ubogiej w sód i tłuszcze nasycone oraz bogatej w owoce i warzywa
  • Utrzymanie zdrowej wagi
  • Radzenie sobie ze stresem
  • Ćwiczenia kilka razy w tygodniu
  • Rzucanie palenia
  • Poszukiwanie pomocy w przypadku uzależnienia od alkoholu lub narkotyków
  • Kontrolowanie ciśnienia krwi, cholesterolu, cukrzycy i wszelkich istniejących chorób serca

Jeśli masz już migotanie przedsionków, najlepszym sposobem zapobiegania powikłaniom związanym z migotaniem przedsionków jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących leków. Utrzymuj otwarte linie komunikacji z lekarzem i informuj go o wszelkich nowych lub nasilających się objawach.

Bibliografia

  1. American Heart Association (AHA) – Co to jest migotanie przedsionków. (2016, 31 lipca). Pobrano 24 listopada 2019 z https://www.heart.org/en/health-topics/atrial-fibrillation/co-is-atrial-fibrillation-afib-or-af
  2. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) – migotanie przedsionków (2019, 9 grudnia). Pobrano 24 listopada 2019 z https://www.cdc.gov/heartdisease/atrial_fibrillation.htm
  3. Lopes, R.D., Rordorf, R., Ferrari, GMD, Leonardi, S., Thomas, L., Wojdyla, DM, … Wallentin, L. (2018). Digoksyna i śmiertelność u pacjentów z migotaniem przedsionków. Journal of American College of Cardiology, 71 (10), 1063-1074. doi: 10.1016/j.jacc.2017.12.060, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29519345
  4. National Institutes of Health (NIH), National Heart, Lung and Blood Institute – Migotanie przedsionków. (b.d.). Pobrano 24 listopada 2019 z https://www.nhlbi.nih.gov/health-topics/atrial-fibrillation
  5. Mozaffarian, D., Benjamin, EJ, Go, A.S., Arnett, D.K., Blaha, M.J., Cushman, M., … Turner, MB (2015). Statystyki chorób serca i udarów — aktualizacja 2015. Obieg, 131(4). doi: 10.1161/cir.0000000000000152, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25520374
Zobacz więcej