Czy możesz przyjmować leki zmniejszające pocenie się?


Czy możesz przyjmować leki zmniejszające pocenie się?

Zrzeczenie się

Jeśli masz jakiekolwiek pytania lub wątpliwości medyczne, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Artykuły w Health Guide są poparte recenzowanymi badaniami i informacjami pochodzącymi od towarzystw medycznych i agencji rządowych. Nie zastępują jednak profesjonalnej porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Każdy miał ten niezręczny moment, kiedy czuł się trochę zbyt wilgotny pod pachami. A spora część ludzi prawdopodobnie unika trzymania się za ręce z powodu śliskich dłoni. Pot jest całkowicie naturalną i normalną częścią bycia człowiekiem, ale dla niektórych osób pocenie się to prawdziwy problem. Co możesz zrobić, jeśli przemokniesz przez ubranie i zmagasz się z nadmierną potliwością?



Narządy

  • Nadmierna potliwość, inaczej nazywana nadmierną potliwością, jest schorzeniem, które charakteryzuje się dużą ilością nieprzewidywalnego pocenia się, które może wystąpić bez powodu.
  • Istnieją dwa rodzaje nadpotliwości: pierwotna i wtórna. Pierwotna nadpotliwość jest często genetyczna i nie jest spowodowana bodźcem zewnętrznym. Wtórna nadpotliwość jest wynikiem jakiegoś innego czynnika.
  • Leczenie nadpotliwości obejmuje dostępne bez recepty antyperspiranty, kremy na receptę, zastrzyki z botoksu i zabiegi chirurgiczne.

Co to jest nadmierna potliwość?

Nadmierna potliwość, inaczej nazywana nadmierną potliwością, jest schorzeniem, które charakteryzuje się nadmiernym poceniem się, którego nie można przewidzieć. Podczas gdy większość ludzi poci się z powodu takich czynników, jak wzrost temperatury ciała, aktywność fizyczna lub wyzwalacz emocjonalny, taki jak stres, osoby z nadmierną potliwością mogą nadmiernie się pocić bez znanego powodu. (PZH, 2019). Niektórzy ludzie mają po prostu nadczynność gruczołów potowych, a niektórzy mogą odziedziczyć nadmierną potliwość, ponieważ w niektórych przypadkach wydaje się ona być genetyczna. Istnieje wiele schorzeń, które mogą powodować nadmierną potliwość, w tym lęk, nadczynność tarczycy, raka, choroby serca, udar mózgu i inne. Według badań około 4,8% Amerykanów (około 15,3 mln osób) mieć nadpotliwość (Doolittle, 2016).

Mechanizm odpowiedzialny za pierwotną nadpotliwość jest nadal w większości nieznany, ale eksperci uważają, że może to być wynikiem obniżonego progu pocenia się i nadmiernej reakcji na pocenie. Zwykle osoby z nadpotliwością mają nadmierną potliwość w jednym obszarze ciała (pierwotna ogniskowa nadpotliwość). Może się to również zdarzyć na całym ciele, ale jest mniej powszechne. Około 35% do 55% osób z pierwotną nadpotliwością ma rodzinną historię choroby, a większość osób, które ją mają, ma od 14 do 25 lat, kiedy się rozwija (Lenefsky, 2018).

Osoby z wtórną nadpotliwością zwykle doświadczają jej później w życiu niż osoby z pierwotną nadpotliwością – zwykle po 25 roku życia. Osoby z wtórną nadpotliwością mają również tendencję do bardziej uogólnionego pocenia się niż osoby z pierwotną nadpotliwością. Rzadziej zdarza się, że w rodzinie występuje nadmierna potliwość u osób z wtórną nadpotliwością, a osoby, które ją mają, często mogą odczuwać objawy podczas snu (Lenefsky, 2018).

Według ankiety wysłanej do 150 000 gospodarstw domowych w 2002 r. około 2,8% populacji USA ma pierwotną nadpotliwość (Doolittle, 2016). Badanie wykazało również, że mężczyźni i kobiety byli w równym stopniu dotknięci nadmierną potliwością, a około połowa osób, które zgłosiły to, że doświadczyła jej pod pachami.

Reklama

Rozwiązanie na nadmierną potliwość Dostarczone do twoich drzwi



Drysol jest lekiem pierwszego rzutu na nadmierną potliwość (nadmierną potliwość).

Ucz się więcej

Objawy nadpotliwości

Według Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH) istnieje jeden główny objaw nadmiernej potliwości: wilgoć (NIH, 2019). Ale pocenie się może przybierać różne formy i prezentować się na różne sposoby, więc jeśli podejrzewasz, że masz nadmierną potliwość, musisz zwrócić uwagę na kilka charakterystycznych oznak.

Ludzie z nadpotliwością nie tylko się pocą; często pocą się tak bardzo, że jest to widoczne. Jeśli masz nadmierną potliwość, możesz zobaczyć kropelki potu na skórze, nawet jeśli w ogóle nie ćwiczysz lub nie ruszasz się. Możesz również pocić się przez ubranie bez wysiłku lub doświadczania jakichkolwiek czynników zewnętrznych, takich jak upał. Osoby z nadmierną potliwością często pocą się tak bardzo, że faktycznie przeszkadza im to w ich codziennych czynnościach i wpływa na jakość ich życia – nawet regularne zadania, takie jak trzymanie ołówka lub przekręcanie klamki, mogą być trudne ze względu na ilość potu, który się tam znajduje.

Kolejną kwestią, z którą często borykają się osoby z nadpotliwością, jest zwiększone ryzyko infekcji grzybiczych skóry . Ze względu na miejsca na ciele, w których niektóre osoby z nadmierną potliwością mają tendencję do pocenia się (pod pachami, w okolicy pachwin, na stopach itp.), infekcje, takie jak stopa atlety i świąd pachwin, mogą być powszechne. Nawet jeśli infekcje skóry nie stanowią problemu, osoby z nadmierną potliwością mogą zauważyć, że ich skóra jest miękka, biała i łuszczy się w obszarach ciała, w których się pocą (AAD, nd). Wilgotne dłonie i stopy, zwiększony zapach ciała i pocenie się podczas snu to również możliwe objawy nadmiernej potliwości.

Leki zmniejszające nadmierną potliwość

Na szczęście, niezależnie od tego, czy masz pierwotną nadpotliwość, czy wtórną nadmierną potliwość, istnieją opcje leczenia, które mogą pomóc w zmniejszeniu objawów.

Antyperspiranty z dezodorantem są często pierwszą linią leczenia nadpotliwości i działają poprzez zatykanie przewodów potowych. Osoby stosujące antyperspiranty dostępne bez recepty (OTC) powinny szukać produktów, które zawierają od 10% do 20% heksahydratu chlorku glinu, aby kontrolować nadmierne pocenie się. Jeśli to nie wystarczy, Twój lekarz może zalecić antyperspirant na receptę (Drysol), który zawiera wyższą dawkę chlorku glinu. Ten rodzaj antyperspirantu nakłada się co noc na miejsca, w których się pocisz. Dezodoranty same w sobie nie zapobiegają poceniu się, ale mogą pomóc zredukować zapach ciała. Ważne jest również, aby wiedzieć, że antyperspiranty mogą powodować skutki uboczne, takie jak podrażnienie skóry, a duże dawki chlorku glinu mogą uszkodzić odzież (NIH, 2019).

Jeśli wystąpi nadmierna potliwość na twarzy, lekarz może zalecić miejscowy krem ​​na receptę składający się z 2% glikopirolanu. Ten krem ​​jest zwykle przygotowywany przez aptekę i wykazano, że ma 96% skuteczności przy minimalnych skutkach ubocznych, takich jak łagodne podrażnienie skóry, gdy jest stosowany raz na dwa do trzech dni (McConaghy, 2018).

W niektórych przypadkach lek blokujący nerwy o nazwie oksybutynina może być stosowany w leczeniu nadpotliwości. Oksybutynina to rodzaj leku zwanego lekiem antycholinergicznym, który blokuje działanie pewnego przekaźnika chemicznego w organizmie i zapobiega niektórym impulsom nerwowym. Badania wykazały, że oksybutynina jest skuteczna w leczeniu zarówno ogniskowej (w jednym miejscu), jak i uogólnionej (wszędzie) nadmiernej potliwości, niezależnie od wieku, płci i wagi osoby. Możliwe są jednak skutki uboczne, które mogą obejmować suchość w ustach, niewyraźne widzenie i problemy z pęcherzem (Campanati, 2015).

Niektórzy lekarze zalecają toksynę botulinową (Botox) w leczeniu nadpotliwości. Toksynę botulinową można stosować w leczeniu silnego pocenia się pach, dłoni i stóp. Po wstrzyknięciu tymczasowo blokuje nerwy, które stymulują pocenie się. Zastrzyki z botoksu mogą jednak być bolesne dla niektórych osób i mogą powodować działania niepożądane, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia i objawy grypopodobne. Po wstrzyknięciu w dłonie toksyna botulinowa może powodować silny ból i łagodne, przejściowe osłabienie (NIH, 2019). Zastrzyki z botoksu muszą być powtarzane co 6-12 miesięcy.



Inne opcje leczenia nadmiernej potliwości

Jeśli leki miejscowe, wstrzykiwane i doustne nie działają, lekarz może zalecić inne opcje leczenia nadpotliwości.

Jonoforeza (zwana również maszyną bez pocenia) to domowy zabieg, który może przeciwdziałać nadmiernemu poceniu się dłoni i stóp. Polega na zanurzeniu dłoni i stóp w płytkim rondlu z wodą z kranu, a następnie użyciu urządzenia medycznego do przepuszczenia przez wodę prądu o niskim napięciu w celu tymczasowego wyłączenia gruczołów potowych. Większość osób wymaga od 6 do 10 zabiegów, aby zobaczyć wyniki, a sesja zabiegowa może trwać od 20 do 40 minut. Niektóre typowe działania niepożądane obejmują suchość skóry, podrażnioną skórę lub dyskomfort podczas sesji terapeutycznych (ADA, nd).

Istnieje kilka różnych opcji chirurgicznych dla osób z nadmierną potliwością: usunięcie gruczołu potowego i operacja nerwów (znana jako endoskopowa sympatektomia piersiowa lub ETS). Podczas gdy operację usunięcia gruczołów potowych można wykonać w gabinecie dermatologa za pomocą stosunkowo nieinwazyjnej metody, takiej jak usuwanie laserowe lub liposukcja, ETS jest poważną operacją. Musi być wykonany przez chirurga w sali operacyjnej i wymaga przecięcia lub zniszczenia niektórych nerwów. Zwykle robi się to u osób, które mają nadmierną potliwość dłoni i twarzy, ale może nie działać tak dobrze na pocenie się pod pachami (NIH, 2019).

Jak wszystkie zabiegi medyczne, te operacje niosą ze sobą ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Tymczasowe skutki uboczne obejmują siniaki i bolesność. Po usunięciu gruczołów potowych spod pach istnieje ryzyko infekcji, a także mogą wystąpić trwałe skutki uboczne, które powodują blizny lub utratę czucia pod pachami.

Niektóre osoby poddawane operacji rozwijają stan zwany poceniem kompensacyjnym, co oznacza, że ​​pocą się jeszcze bardziej niż w przypadku nadmiernej potliwości. Jedno badanie wskazuje, że około 86,4% osób doświadczyło pocenia kompensacyjnego. Uznano ją za małoletnią przez 61% z nich, za wstydliwą przez 31,5%, a jako niepełnosprawną przez 7,5% (Gossot, 2003).

W szczególności sympatektomia niesie ze sobą bardzo poważne skutki uboczne, a nawet może być śmiertelna. Niektóre z poważnych zagrożeń obejmują uszkodzenie nerwów biegnących między mózgiem a oczami, bardzo niskie ciśnienie krwi, nieregularne bicie serca i nietolerancję ciepła (ADA, b.d.). Jedno badanie spośród 467 pacjentów stwierdzono trzy poważne powikłania: jedno pęknięcie prawej tętnicy podobojczykowej i dwa chylotoraces, 25 przypadków (5,3%) krwawienia podczas operacji oraz 12 odmy (zapadnięte płuca) (1,3%) po usunięciu drenów klatki piersiowej . (Gossot, 2001).

Bibliografia

  1. AAD (b.d.). Nadpotliwość. Pobrane z: https://www.aad.org/public/diseases/a-z/hyperhidrosis-symptomy
  2. Campanati, A., Gregoriou, S., Kontochristopoulos, G. i Offidani, A. (2015). Oksybutynina w leczeniu pierwotnej nadpotliwości: obecny stan wiedzy. Zaburzenia przydatków skóry, 1(1), 6–13. doi: 10.1159/000371581, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27172124
  3. Doolittle, J., Walker, P., Mills, T. i Thurston, J. (2016). Nadpotliwość: aktualizacja częstości występowania i nasilenia w Stanach Zjednoczonych. Archiwum badań dermatologicznych, 308(10), 743–749. doi: 10.1007/s00403-016-1697-9, https://link.springer.com/article/10.1007/s00403-016-1697-9
  4. Gossot, D., Kabiri, H., Caliandro, R., Debrosse, D., Girard, P. i Grunenwald, D. (2001). Wczesne powikłania sympatektomii endoskopowej klatki piersiowej: badanie prospektywne 940 zabiegów. Roczniki Chirurgii Klatki Piersiowej, 71(4), 1116-1119. doi: 10.1016/s0003-4975(01)02422-5, https://www.annalsthoraccicsurgery.org/article/S0003-4975(01)02422-5/fulltext
Zobacz więcej